"Blind” แปลว่า
คำว่า “Blind” ในภาษาอังกฤษ หมายถึง การมองไม่เห็น หรือ ตาบอด ครับ
ในชีวิตประจำวัน เรามักจะใช้คำนี้เพื่ออธิบายถึงบุคคลที่ไม่สามารถมองเห็นได้ หรืออาจจะใช้ในเชิงเปรียบเทียบถึงการไม่รับรู้หรือไม่เห็นสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น การตัดสินใจแบบ blind หรือการเชื่อแบบ blind
ความหมายและการใช้งาน
“Blind” โดยตรงหมายถึง ภาวะที่ตาไม่สามารถมองเห็นได้ อาจเกิดจากหลายสาเหตุ เช่น ความพิการทางสายตามาแต่กำเนิด หรือการสูญเสียการมองเห็นในภายหลัง นอกจากนี้ ยังสามารถใช้ในความหมายเชิงเปรียบเทียบได้อีกด้วย เช่น “blind faith” หมายถึง ความเชื่อที่ไม่มีเหตุผลรองรับ หรือ “blind spot” ในรถยนต์ คือจุดอับที่กระจกมองไม่เห็น
ตัวอย่างการใช้งาน
- “He is blind in one eye.” (เขาตาบอดข้างหนึ่ง)
- “The company made a blind decision without consulting the employees.” (บริษัทตัดสินใจแบบไม่รับฟังความคิดเห็น โดยไม่ได้ปรึกษาพนักงาน)
- “She has a blind spot for her son’s bad behavior.” (เธอไม่เห็นข้อเสียของพฤติกรรมไม่ดีของลูกชายเลย)
บริบทและการใช้ทั่วไป
คำว่า “Blind” มักถูกใช้ในทางการแพทย์เพื่ออธิบายภาวะทางสายตา หรือใช้ในภาษาพูดทั่วไปเพื่อสื่อถึงการขาดการรับรู้ หรือการตัดสินใจที่ขาดข้อมูลที่สำคัญ นอกจากนี้ ยังพบได้ในสำนวนต่างๆ ที่เกี่ยวกับ “ตาบอด” เพื่อสื่อถึงความไม่รู้หรือไม่เห็น
FAQ SECTION
“Blind” ใช้กับสิ่งของได้ไหม?
ได้ครับ เช่น “window blind” คือม่านที่ใช้บังแสงที่หน้าต่าง หรือ “blind test” คือการทดสอบโดยไม่บอกข้อมูลเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ เพื่อให้ผู้ทดสอบตัดสินจากคุณภาพจริงๆ
มีคำอื่นที่แปลว่า “ตาบอด” ไหม?
ในภาษาอังกฤษ คำว่า “blind” เป็นคำที่ใช้บ่อยที่สุดและเข้าใจง่ายที่สุดครับ