"bother” แปลว่า
คำว่า “bother” ในภาษาอังกฤษมีความหมายหลักๆ คือ การทำให้รำคาญ การกวนใจ หรือการก่อกวน โดยทั่วไปแล้วจะใช้เมื่อมีบางสิ่งบางอย่างหรือใครบางคนเข้ามาทำให้รู้สึกไม่สบายใจ ไม่สงบ หรือต้องเสียเวลาและพลังงานไปกับสิ่งนั้น
ในชีวิตประจำวัน เรามักจะได้ยินหรือใช้คำว่า “bother” ในสถานการณ์ต่างๆ เช่น เมื่อมีคนมาขอความช่วยเหลือที่เราไม่สะดวกให้ หรือเมื่อมีสิ่งเล็กๆ น้อยๆ มาทำให้เสียสมาธิจนรู้สึกหงุดหงิด การใช้คำนี้มักจะสื่อถึงความรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยถึงปานกลางต่อสิ่งที่เกิดขึ้น
ความหมายและการใช้งาน
“Bother” สามารถใช้ได้ทั้งในรูปของกริยา (verb) และคำนาม (noun) ในฐานะกริยา หมายถึง การรบกวน การทำให้ลำบากใจ หรือการพยายามทำอะไรบางอย่างที่อาจจะไม่ได้ผล ในฐานะคำนาม หมายถึง ความยุ่งยาก ความกังวล หรือสิ่งที่ทำให้รำคาญ
ตัวอย่างการใช้งาน
ตัวอย่างที่ 1 (กริยา): “Please don’t bother me while I’m working.” (ได้โปรดอย่ารบกวนฉันตอนที่ฉันกำลังทำงานอยู่)
ตัวอย่างที่ 2 (กริยา – เชิงถาม): “Would it bother you if I opened the window?” (คุณจะรำคาญไหมถ้าฉันจะเปิดหน้าต่าง?)
ตัวอย่างที่ 3 (คำนาม): “It’s not worth the bother.” (มันไม่คุ้มกับความยุ่งยาก/ความรำคาญ)
บริบทที่พบบ่อย
คำว่า “bother” มักใช้ในประโยคปฏิเสธ หรือเมื่อต้องการบอกให้ใครบางคนหยุดการกระทำที่ก่อให้เกิดความรำคาญ หรือเมื่อต้องการแสดงว่าสิ่งนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่จนต้องใส่ใจหรือกังวลมากเกินไป
คำถามที่พบบ่อย
“Don’t bother” หมายความว่าอย่างไร?
“Don’t bother” เป็นวลีที่ใช้บอกให้ใครบางคนไม่ต้องลำบากใจ ไม่ต้องกังวล หรือไม่ต้องทำอะไรบางอย่างให้ เช่น “Don’t bother, I can do it myself.” (ไม่ต้องลำบากหรอก ฉันทำเองได้)
“Bother” กับ “Annoy” ต่างกันอย่างไร?
ทั้งสองคำมีความหมายใกล้เคียงกันคือ “รบกวน” หรือ “ทำให้รำคาญ” แต่ “bother” อาจมีความหมายที่กว้างกว่า สามารถหมายถึงการทำให้ลำบากใจ หรือการพยายามทำอะไรบางอย่าง ในขณะที่ “annoy” มักจะเน้นไปที่การทำให้รู้สึกหงุดหงิดหรือรำคาญใจโดยตรง